Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

hanımeli kokusunun
yaseminle tokuştuğu
şarabi akşama uzanan
fasıl geçtiğimiz gecelerin
sabahına
el ele uyanmak isterim

ekmek arası acılarla büyüdük
bu yaşımıza değin
istemeden tattığımız
yüreğimize inen
derinliğine
ve genişliğine yaralarla

telafisi olmayan
kayıplarda
kaynar sular dökülür
başımdan aşağıya
kan çekilir damarlarımdan
inan

ne sıcağın bunaltması
ne dondurucu soğuktur
duyguların acımasına sebep
kah gök gürültüsü
bazen martı çığlığı
bir bakmışsın

aşerir gibiydi
tutkularımız
zamansız
ama vurgun
olmazsa olmaza endeksli
ya da

kadeh kırılganlığında
şeffaf
şarap duyarlılığında
dayanılmaz
her yudumunda
yüreğimde hissettiğim

gelmek bilmedi
çıkmaz ayın son Çarşambası
efsane miydi ne
bir türlü
dönmeyen
yoksa

düğünlerimizde kına
hüzünlerimizde
ağıt yakarız
ormana
cana
geleceğe

ciddiye almadan
izin vermeden
bizimle oynamasına
çalımın yanı sıra
röveşata atabilmeli hayata
gidişatı

bazı emekleyerek
düşe kalka
kah ite kaka
el bebek
gül bebek büyüttük
ve bir ömür yürüttük