birbirini anlamamak
duymamak
empati yoksunluğu
paylaşmamak
asgaride uzlaşamamaktır
keşkeler
diktatörlük
tüm kurumlarıyla
ve karanlığıyla
karabasan gibi çöktü üstümüze
On iki Eylül’de
nefes alamaz olduk
bugüne kadar
yaşadıklarım
deprem sarsıntısı etkisinde
vinç düşmüş sanki üstüme
asansör boşluğuna düşmüşçesine
hayallerim
çalışanın tatilini eziyete dönüştüren
hafta başının
sorumluluk anlayışı
ve karabasanı
oysa
sen yanımda olduktan sonra
alın teri çalınan
ve aşağılan
fabrikada tarlada çalışan
dövülen kadınların seyirci olup
bol makyajlı, uzun tırnaklıların
dünya kadınlar günü eylemcileri
gayrı tanıdık hepsi
simitçinin kafiyeli sesi
sokağımızın kedisi
mahallemizin gediklisi
akıllısı,delisi
bilcümlesi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!