duygu depremselliğinde
iğne ile mevzi kazıp
yıkımları engellemek
sevdayı sığdırabilecek
yaşam alanı oluşturmaktır
tek isteğim
memleketimizde
havaalanı yok ki
bu kadar uçak niye anne
sessizdi bizim buralar
kuş konmaz
kervan geçmez
Ekimin onunda
ülkenin dört bir yanında
sevenini bırakarak ardında
barışı haykıranlar
toplanıyordu alana
Ankara garında
inanın dostlar
beynim uyuştu
yüreğim sıkıştı
sorgu sual boşluktayım
insanlığa kaç var
insanlığa kaç var
gittiğin gün
fırtınalar kopar yüreğimde
güneş bile üşür yokluğunda
bulutlar ağlar ardından
hırsımı almak için
toplarım tek tek
travmayı atlatmak
kolay değildi dostlar
yaşamak kadar ağırdı
cuntanın totaliter iktidarında
kitapların, daktiloların
dergilerin boy boy
babamızın çubuklu pijama
analarımızın
çiçekli basma
ve pazen elbise giydiği
pantolon paçalarının İspanyol
kafaların Avrupai
helal olsun çocuk sana
helal olsun
sokak ortasında
o kocaman sevgileri
tüm doğallığınla
sığdırabiliyorsun ya
içim buz kesip
yüreğim donar
kan çekilir damarlarımdan
halen zulüm
halen ölüm
ve kandan beslenenler var
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!