Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

kusura bakmayın ama
sevgiden beslenmeyen
kökenini yürekten
gücünü gerçeklikten
düşünceden
barikattan, direnişten

Karadeniz, Fırat’ınla
Nemrut’unda güneşin doğuşuyla
Seyhan’ın
Erciyes, Ağrı dağınla
Kızılırmağın,Menderes ovanla
yaşanılası doğanla

ne baskı
ne zulüm
ne işkence
bize diz çöktüremedi
bir vicdan
bir de sevdadan başka

tir tir titreyip
dişlerimiz zangırdadığında
bir an olsun
düşünmüyorsak
aç ve açıkta olanı
yorgansız yatanı

yarısı dolu bardağın
boş kısmını temsil ediyorduk
umarsız
hesaba katılmayan
kaale alınmayan

doğaya ait olanlar
mesela kar
yağmur
ya da çamur
yapraklar
ayaklar altında kalır

çelik çomağımız yandığında baruttan
yenisini yaparız çocuk aklımızla
bilyelerimiz kırıldığında
misket bombasıyla
beş taş oynarız sağlamlarıyla
kağıttan uçaklarımız düşürüldüğünde

yürekten aldığınızı
götürün yüreklere
haberim bekleyenlere
yarışamaz sizinle
ne postane
ne tayyare

utanç içinde
ağaçlar
çırılçıplak
boş kaldı
salıncaklar
hamaklar

yılın son günü
dışarıda fırtına
donuyor dünya
yine de devam dönmeye
üşüyor vicdanlar
insanlık yok denecek kadar