bir ekmeği üç kişi
beş kişi böler
ayni kolayı birlikte içerdik
ayni derede çimer
çıkınca bisküvileri kapışırdık
birlikte oynar
köstüre taşı gibidir hayat
zulme karşı
yüreğimizi bileyip
keskinleştirse de
her seferinde
törpüler
beyaz kirlendikten sonra
arta kalan
tek tük
belli belirsiz
kurşuni hayallerimizi de
karartmamak tüm mesele
ülkemiz
dinimiz
anamız ve babamız
yaşantılarımız farklı olsa da
duygularımız ayni
bizi üzenler
öyle şeyler yaşanıyor ki hayatta
küçük dilimi yutuyorum
kendini inkar edenlerden tut
koca insanlar
ufak çıkarlar için
neler eyler bir bilsen
zemheri soğuğunda
kar diz boyu olduğunda
duyumsamak beyaz manzarayı
ve yudumlamak
sıcacık
içimizi ısıtan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!