hep on dokuz yaşındasın
ve öyle kalıp
öyle anılacaksın
pırıltılı bakışlarınla
ölüme gülümseyen
saf ve tertemiz yüzünle
bana gelecekten söz et
acılarımız geçmişte kalsın
bana umuttan söz et
çileli yaşamlar son bulsun
dünyanın en yüksek
tepelerindeki hüzün erisin
çıkmazlarımızda
alaşağı olan umutlarımız
yeni sürgünler
filizler verdiğinde
çiçek açar her renkte
geleceğimizi kararmaktan koruyan
büyük usta Nazım
“Anadolu’da bir köy mezarlığında
tepesinde çınar ağacı” isterdi
bugün
öyle büyük çınar ki
Anadolu’nun tam ortasından
erteleyemem duygularımı
gelmişse o an
kemanımla konçerto icra eder
sazın teline dokunur
avazım çıktığı kadar
türkülerimi söylerim
hegemonik
baskıcı
kuşatan bir dünyada
kategorik olarak
ezilenlerin
emeğin yanında yer aldık daima
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!