yol boyunca
yeşilin egemen olduğu
nefis renk armonisinden
müthiş
gelincik ve papatya senfonisinden sonra
bir yıl önce yaşamların karardığı
bukle bukle
altın rengi saçların
boynuna dökülürdü küçüğüm
çıtı, pıtı
içime soktuğum
haz kaynağım
erteleyemem duygularımı
gelmişse o an
kemanımla konçerto icra eder
sazın teline dokunur
avazım çıktığı kadar
türkülerimi söylerim
çıkmazlarımızda
alaşağı olan umutlarımız
yeni sürgünler
filizler verdiğinde
çiçek açar her renkte
geleceğimizi kararmaktan koruyan
büyük usta Nazım
“Anadolu’da bir köy mezarlığında
tepesinde çınar ağacı” isterdi
bugün
öyle büyük çınar ki
Anadolu’nun tam ortasından
hegemonik
baskıcı
kuşatan bir dünyada
kategorik olarak
ezilenlerin
emeğin yanında yer aldık daima
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!