Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

fesleğen kokulu zamanlarda
penceresini açmadan
havasını solumadan
kirli camdan bakıp
güzellikleri göremeyen
böğürtlen rengi umuttan

tuzla buz oldu
peyderpey,üst üste konulan
yılların birikimi duygular
bunca emekle büyütülen sevdalar
kırık dökük
baş aşağı hayaller

karanlığa az kala
şehrin üstünde
bulutlar çarpışmakta
kafam uyuşuk
yüreğim acıda
hava sağanak

Umurumda değil
Kağıttan kaplanlığınız
Ve anlamsız salvolarınız
Benim için yok hükmündesiniz

Aralık 2024

kalmadı nezaket
zarafet
ve asalet kalmadı
ne yana baksan
hamaset
kin ve nefret söylemi

geçmez sanılan
gelir, geçer
dünya yine döner
hızını kaybetmeden
kah gün olur
kah gece

Asırlara inat
Ölmezliğimle
Zeytin ağacıyım Ege’de
Marmara,
Akdeniz’de
Yunan ellerinde

kılıç kınında
silah
emniyet mandalında
tüfek duvarda
zeytin, dalında güzel

afilli
gelip geçici
yanar döner
yüreğin derinliğine inmeyen
zibidi bir duyguydu seninki

aşağılık
kompleksli
zibidi
rezil bir hayattır
sürdürülen
hayat demeye