Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

ufku karardı yine
yurdumun
el yordamıyla
görmeye çalışırız önümüzü
hırs mı bürüdü gözümüzü
şayet çıkış yolu arıyorsak

herkes üzüyor
acı veriyor
bari sen gülümset
ve derman ol
yaralarıma

başkasının
namusunu sorgular
eksik etek ararsın
ben söyleyeyim
dikiş tutmaz ego
dilin kemiğinde

ey zemheri
deşifre edersin
tepeden tırnağa
yoksulluğu
soğuk
daha soğuk

sevinçler
kalabalıklarda
ve düz
acılar
bir başına
ve güz yaşanır

Eylülün
Ekime evrilmesiyle
daha da
soğuttun arayı
ardı zemheri
kar, kış

karlar uçuşuyor
dört bir yanımdan
avuç avuç topluyorum
kelebek kovalıyormuşçasına
taneleri gözlerimi ıslatıp
hayallerim gibi

çocukluğumuzda
kışlar çok soğuk geçerdi
ciğerini yerinden söken
cinsinden
bildiğin zemheri ayazı
şimdilerdeyse

iliklerimize işleyen
dondurucu zemheride
sıcacık gülüşünle
ısıtırsın yüreğimi

Ocak 2020

kendimle
çatışıyorum
anlamsız
düelloya giriyorum
bir seferinde
bir kış günü