Necdet Erem Şiirleri - Şair Necdet Erem

Gün doğdu, bak ki güneş, tepede yükselmekte,
Düşmanlar geçti seni, sen hala esnemekte.

Hayat bir imtihandır, kaybedenler olacak,
Rızaya talip yüzler, inşallah hep gülecek.

Hüsün kubuh, iç, içe, tefriki değil kolay,
Her şey O’nun muradı, yok ki başka bir olay.

Suç benim, Suçlu benim.
Taş kesilmiş bedenim.
Şaşırdım ne yapayım,
Çaresiz kalan benim.

Bir labirent, bedenim,

Seni yoktan var edip yaratan,
kâinatı müştemilatı ile emrine veren,
sonsuz nimetleri ile seni sevdiğini gösteren,
Rabbine karşı elinden geldiği kadar şükür ve ibadet yapmaya çalış.

İbadet yap ki,

Allah’ım!
Azgın nefsimin, aldatıcı şeytanın, aldanmış ve aldatmayı kendisine vazife gibi kabullenmiş hemcinslerimin,

Gafleti lezzet, zilleti izzet zan eden, hissiyatımın,

Aldanmasından, aldatmasından, yanılmasından,

Değerli Dostlar.
Günümüzde gözlük denilen aleti
tanımayan, bilmeyen, görmeyen varmı?

Sanıyorum dünya ile ilişiği olmayan ilkel kabilelerde yaşayanlar dışında bu cihazla tanışmayan kimse yoktur.

İmanın, tamamen,
akıl ve iradeye bağlı olmadığı,

İnananların çok zeki,
her şeyin yaratıcıyı tanıtmasına, göstermesine,
inancın hayata anlam kazandırıp, yaşamı yaşanmaya değer kılmasına rağmen;

Evet,
hepimiz dünya hanında misafir,
ahiret yolunda yolcuyuz!

Fakat,
dünyada mal sahibi,

AKLIN NURU FÜNUNU MEDENİYE,
KALBİN ZİYASI ULUMU DİNİYEDİR. (Üs.B.S.Nursi.)

Kalpler ulumu diniyenin ziyasından ve muhabbetinden mahrum kaldığındandır ki, haset ateşine yanmaktadır.

Akıllar teknolojik buluşların şımarıklığı ile firavunluk iddiasının bencilliği ile etrafa ZULUM VE ZULMAT saçıyor.

Ne güzeldir Allah’ım, Sana kul olabilmek.
Müminlik şuuruyla, sözünde durabilmek.
Sarılarak Kura-ana, kurtulup dalaletten,
Saadet sahiline, selamet varabilmek.

Ne saadet Allah’ım, her yerde seni bilmek.