Necdet Erem Şiirleri - Şair Necdet Erem

Yemin etmeden,
söz vermeden önce bir daha düşün,

Çünkü ettiğin yememin,
Allah’ın şahit tutulduğu bir ahittir.

Kendini görmek için, bak canan aynasına,
Üzülme ihanete, girme sakın yasına.

Gelecektir herkesin, elindeki kaşığa,
Şu ömür süresince, ne doğrarsa aşına.

Ağla yüreğim,
Haline bak ta.
Neden cümle alem,
Her an ayakta.

Bir gün bitecek,

Kırılmasın umut, son deme kadar,
Hazan eser kolun, kanadın budar,
Zan etme bu cefa, sana kalır kar,
Yıktın gönül evim, talan eyledin.

Nedir cevru cefa, nedir bu inat,

Şu fani dünyaya gelen gidiyor.
Gönlümü ne diye vereyim ona.
Her an nice umut, heves sönüyor,
Aklı olan nasıl bağlanır ona.

Doğarken ağladın, hiç bilemeden,

Yalnızlık,
Kişinin yanın da kimsenin bulunmadığı hal değil.

Yalnızlık,
önce kendi ruhundan uzaklaşmak,
sonrada rabbinden ve yaratılış gayesinden bihaber yaşam talihsizliğinin adıdır.

Allah imhal eder yani mehil verir süre tanır.
Amma unutma ki asla ihmal etmez.

Yarına bırakır ama,
yanına bırakmaz denildiği gibi.

Yarına varmak için bu gece ölmek gerek.
Ölüm yokluk değilse, üzülmeye ne gerek.

Dünyalık işlerin, sonu hüsrandır.
Aptal kişi, bu dünyaya kanandır.
Ölüm varsa, gerisi hep yalandır.
Her nefesin, hesabı var unutma.

Hayat nefes nefes, yaşanır elbet,

Allah’a ve aihrete inanmadığını söyleyenler
veya hiçbir manevi değeri dikkate almayanlar;

Sonu belli olmayan bir ömürde, dünya hayatının, sıkıntı, kaza, bela, hastalık, sakatlık ve benzeri dertlerine inat ile direnmeleri! ..

Öleceklerini bile, bile, ölmemek için ölümüne mücadeleleri!