Necati Şimşek Şiirleri - Şair Necati Şimşek

Anamdan emdiğim bembeyaz sütü
Kan olup burnumdan getirdi yıllar..
Sanki koyun gibi kattı önüne
Kavalın çalarak gezdirdi yıllar..

Ne murat ettiysem o sundu derdi

Buz mu kesti her yanın, yanarken dudakların
Taş mı kesildi kalbin, titrerken bacakların
Benden uzak kalınca dolar mı kucakların
Kaçırıyorsun neden nemli bakışlarını?

Kan çekilir damardan, sen aklıma geldikçe

Gözlerim deryada sevgiye hasret
Umutlar ham kaldı, kurudu dallar
Ruhumu hicranla örter esaret
Çıkmazlara çıktı, yürüdü yollar

Dağda ot sarardı, kurudu kökten

Biricik sevgilim,
Sana bu satırları yazdığım anda
Şakır, şakır yağmur sesi geliyor kulağıma
Gökyüzü kararmış, bulutlar dolmuş
Bembeyaz bir tek bulut görünmez olmuş
Fakat seviyorum yağmuru

Bilir misin sevgilim,
Kaç aydır uzağım senden?
Ne bir mektup sen yazdın
Ne cevap aldın benden..

Oysa ne ümitler vermiştin

Mutluluk nasıl bir şey bilir misiniz?
Kahkahayı anlata bilir misiniz?
İnadına mutluluk, inadına gülüş
Yapmacık değil, içten...
Hem de sokak ortasında,
İşte şu kavak ağacının gölgesinde,

Işıklı levhalar
Pek çok kapılar
Bir sürü kapıya açılan
Geniş koridorlar
Koridorun sonunda
Kat-kat merdivenler

Seni gezmek isterdim, yalancı Dünya
Karış, karış her tarafını,
Bakalım gerçek miymiş görülen rüya,
Nerelerinde gizliymiş insanlığın yarını
Yönetimin kimde, kimlerin elinde?
Mutluluklar nerde gizli,

Sana yazdığım bu şiirlerde
Eğer bir damla gözyaşı hissetmiyorsan
Bir mana çıkarıp ta kelimelerde
Gerçek aşkı göremiyorsan...

Beni tanıyamamışsındır

Şifa dağıtan eller, insan ayırt etmeden,
Acıyı paylaşırlar, zengin fakir demeden,
Bütün ömrü verirler, insanı tanımaya,
Derdiyle hemhal olur, bıkmadan yüksünmeden

Hastanede nöbetçi, insanları beklerler,