Nə vaxtsa ruhunun qaranlığında,
Ölümü bu qədər gözləmisənmi?
Taleyin gözündən düşdüyü zaman,
Bəxtini bu qədər söyləmisənmi?
Nə vaxtsa əllərin dara düşəndə,
Bəyaz yollarına qara düşəndə,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta