Bir akşamüstüydü mabedime sığındığımda.
Karanlık, pusluydu insan kalabalıkları
ve mabedimin bir köşesine sinmişti hırpalanmış ruhum.
Ağır gelmişti bunca acıyı göğüslemek ve kaldıramamıştı yerle yeksan edilmeyi.
Ne olurdu bu kadar kapında bekliyor olmasaydım.
Sana, berrak sular gibi çağlarken cümle cümle,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta