Ne olur bir konuşup iki dinlesen,
Ne olur bir şeyi de elhak bilmesen!
Ne çıkar her konuya üstünkörü girmesen?
Sual-i murad-ı cim: sussan ölür müsün?
Kendinle tanış ki hakikatten tadasın,
Bir kula danış ki kendinden kopasın.
Ne kendin ne başkası: Böyle dümdüz çapasın,
Sual-i murad-ı cim: şah mısın, evliya mısın?
Kibrin tavus kuşlarını andırır,
Tek kelamın beş insanı usandırır.
Senin sözün muhatabını utandırır,
Sual-i murad-ı cim: parasıyla susar mısın?
Bilmiş konuşuyorsun, bari bilsen,
Kendini bilsen, birazcık sükût etsen...
Veya konuşsan, konuştuğunca yetsen.
Sual-i murad-ı cim: inzivaya buyurmaz mısın?
Abdullah Şahin 2
Kayıt Tarihi : 21.08.2026 01:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
-İsmi lazım değil- çok ve gereksiz konuşan, bunda haklı zanneden ve ziyadesiyle kibri olan birinden ilhamlı bir şiirdir. Gece gece aklımdan gitmediği bir zaman, telefonda yazmıştım.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!