Ne Mutlu Sana İbrahim Şiiri - Yılmaz Tizgöl

Ben pek anlamam bu yeni düzen işlerinden, İbrahim
Yapay zekâymış, falanmış fişmanmış
Hoşlanmam da oldum olası sahte şeylerden
Yaşım da geçti zaten

Ama soruyorsan demirin dilini, iyi bilirim, İbrahim
Taşların dilini, betonun dilini iyi bilirim
Rüzgârın ıslığının kulaklarda estiğini, bıçak gibi önüne geleni kestiğini iyi bilirim
Soğuğu ciğerimde hissederim
Eksi yirmi küsürlerde yüreğimden titrerim

Ama hissediyorsan yaşıyorsun demektir şantiyelerde
Yoksa çoktan ölürsün, İbrahim

Şantiye dediğin ne ki, bir çeşit esir kampı

Taştan, demirden bir yapı
Gün ışığı görmeden yaşar biz gibileri
Sabah çöpçüler, gece bekçilerdir yoldaşımız
Sefer tasında buz gibidir aşımız
Akmaya fırsat bulmadan donar gözyaşımız

Omzuna dokundu mu hayat, tutacaksın kolundan yakasından hesap sorar gibi
Ve okuyacaksın tüm haklarını yüzüne
Hele baktıysa onun gözlerinden gözlerine...
Gözlerini kaçırmadan bakacaksın, İbrahim
Gözlerinin içine

Yüzüne gözüne kurban olurum, diyeceksin...
Aşk bu, ayağına kadar gelmiş...
Buyur edeceksin...
Herkese nasip olur mu ya?
Elleri demir, kalbi taş olmuş bir adamı sevmek

Kapını çaldıysa aşk
Ölmedin, yaşıyorsun demek

Sakalını bıyığını ovala, çözülsün buzları
Yorgun olsa da dik tut omuzları
Kalk ayağa, gülümse biraz daha... Bir Ahmet Kaya şarkısı koy dudaklarına
Bir Yusuf Hayaloğlu şiiri
Bir dal da sigara

Kapını çaldıysa aşk... İbrahim
NE MUTLU SANA...

07.11.2026 / Moskova