Bir geminin son seferini beklercesine bekledim belki de seni...
O iskelede ne umutlarim kayboldu ne sevinçlerim soldu her geçen saatlerde ..
İçinden sen çıkacaksın ve bana doğru geleceksin diye...
Belki sarılırsin diye hayal ettim de yüreğin ne zaman buzlaştı hiç haberim olmadı...
Sevgin ne zaman bitti ruhum duymazken...
En acısı ben seninle ilgili sıcacık hayaller kurarken ; sen son kalan emanet sevgini de avucuma bırakıp gittin ...
Bir sana baktım bir avuçlarımdaki sevgiye...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta