Hayat binbir hâl içinde biğane kalmak ne mümkün
Gün uçar zaman içinde ulaşılması ne mümkün
Bütün kevnümekân ile yürüyen bir yolcuyuz biz
Bu dünyada mesrur olmak mutlak saadet ne mümkün
Bîmecâl hem bîhâl olsak ümidi kesmek ne mümkün
Yaradanın emri mutlak nefs’e esaret ne mümkün
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta