Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'gecmisi degistiremezsin ama,gelecek daha avcunun icindedir'(Hug White)
Elde gözyaşından başka...
Yüreğin var olsun...
Tebrikler.
Nerede o günler
Nerede o mutlu günlerimiz
Nerede o ayrilinca;
Ölecegimizi sandigimiz günler
Kaybetme korkusu
Simdi ne kaldi bize
Cektigimiz ahlardan baska
Icim buruk yine
Kurumus gözyaslarindan baska
Ne kaldi?
...EVET KALMIYOR AMA HAYATDA BİR ÇEŞİT DEVAM EDİYOR DUYGULU BİR ŞİİR KUTLARIM
Neredeydik, nerelere geldik. Yıl 2007 ne çok şey değişmiştir kimbilir, ne duygular. Ama daha bir başkaydı o yıllar. Bir şeylerin büyüsü mü kayboldu ne.... Kutlarım.
Birol Hepgüler.
Tebrikler zeynep harika bu anlamlı az öz ve net olan nefis şiirinizi yürekten kutlar şükranlarımı sunarım elleriniz yüreginiz dert görmesin ilhamınız bol kaleminiz daim olsun şair Turan çeliker
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta