Dilenci gözlerimle aranmadığım diyar mı kaldı
Hangi kapıyı çalsam sızım duyulmadı
Döndüğümde evim viranelikti
Şu yetim ruhumun ferahlığı, bilinmez baharlara mı kaldı
Kekeme bülbüller gibi kovuldum bahçelerinden muhabbetin
Merhamet görmemiş gönlümün okuyacak şiiri mi kaldı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta