Kaç mevsim kaldı ikimize?
Yirmi mi, otuz mu,
Kim tutar hesabını?
Giden çok.
İnsanlar gidiyor,
Koca canlılar gidiyor,
En küçük kanatlı bile gidiyor,
Dünya kendi halinde eksiliyor.
Elimizden ne gelir ki
Saymaktan başka?
Ama insan bir kabullendi mi,
O ağır taş hafifliyor.
Sonu olduğunu bilince
Hayat kararıyor değil,
Parlıyor.
O yüzden şimdi,
Olan kadarıyla yetin.
Bir nefese, bir sohbete,
Hala burada oluşuna bak.
Mesele üzülmek değil,
Kalanı yaşayabilmek.
Kayıt Tarihi : 24.09.2026 09:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!