Çingeneler içinde kalmış ahşap bir evde gibiyim
Ahırında sığırlar dolmuş bağrışların içinde
Değil ne söylediğinin farkında kimse
Yani ne konuştuğunun bir önemi yok
Nasıl biri olduğunun
Bir kazan kaynar, herkes kendi kepçesiyle dalar
Sorulmaz burda aç mısın, tok musun
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta