Çingeneler içinde kalmış ahşap bir evde gibiyim
Ahırında sığırlar dolmuş bağrışların içinde
Değil ne söylediğinin farkında kimse
Yani ne konuştuğunun bir önemi yok
Nasıl biri olduğunun
Bir kazan kaynar, herkes kendi kepçesiyle dalar
Sorulmaz burda aç mısın, tok musun
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları



