Ne idiği belirsiz, yılları harcatan bakışların vardı senin..
Oysa ne idiği belirli ömrü tüketmiş bir kalbim vardı benim..
Ne idiği belirsiz, karalar bağlatan yokluğun vardı senin..
Oysa ne idiği belirli renklerini kaybetmiş bir dünyam vardı benim..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta