Ne Hoş ( Aşk Nâme ) Şiiri - Hamiye Gül

Seni sevdim diye midir bana eziyetin?
Yoksa kendine midir şiddetli zilletin?
Kahrediyor umutsuzca bu sensizliğim,
Yakılsa hoş, küle dönse hoş kalbim.

Yok sitemim yalnız geçen gecelerime,
Beklerim bir akşam vakti gelirsin diye.
İçkin içkin bir sevda şiiri söyletir yine,
Görmesem ne olur, yine hoş kalbim.

Sükûtun derinlerde yol buluyor içimde,
İzliyor geriden beni sessizlikte öylece.
Bir inceden sızı sarıyor şimdi gönlümü,
İştiyakım ne hoş varlığınla hoş kalbim.

Gözlerin denizde mercan, gökte ay taşı,
Dalıp gitsem içine, çıkamam bir bakışın.
Saçların savruluyor tel tel rüzgâra karşı,
Sevmesen de hoş cisminle hoş kalbim.

Gümüşgül’üm, düştüm Leyla gibi çöle,
Gelsin tutsun elimden düşüren bu hâle.
Vuruldum yüz yerimden, aşk geldi dile,
Parça parça kalbimden o çıktı ne hoş.