Doğmak kadar ölmek tabi dünyada,
Canlar yaşadığım hayat ne güzel,
Dağ taş börtü böcek bir resim gibi,
Rengarenk bir bahçe,hayat ne güzel.
Sanma'ki her anı,dert dolu hayat,
Doğadan armağan,can'da bu sıhhat,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta