Vakit yine senin vaktin...
Yine karanlık çöktü Bu Şehre...
Her gece olduğu gibi bu gecede
yine sen düştün aklımın ücrâlarına,
gecenin bu saatinde herkes gibi uyumam gerekirken ben gözlermi dikip tavana senin hayalini izliyorum
özlemin bir tokat gibi,çarpa çarpa kaçırıyor uykularımı.
Sonrada seni anımsatan bir şarkı duyuyorum,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta