Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Allah evladınızı size bağışlasın..hayırlı ömürler ihsan eylesin.. şiiriniz çok güzel yüreğinize sağlık
hep hoşluklar getirmesi dileklerimle, uzun ve hayırlı ömürler dilerim...
Sevgili Nazire Bağlar şiiri 16 eylül 2009 da yazmışsınız 18 eylülde benden şiirinize yorum istediğinizde 54 yorum yazılmış bu elbetteki güzel bir şey güzel olduğu kadarda düşündürücü. Kızınızın doğum gününü bende kutluyorum ama siz şiirinize yorum istemişsiniz. İnanın yorum adı altında herkes kendi şiirini yazarak kendi reklemını yapmış. Bu şahsen benim hiç hoşuma gitmeyen şeyler. Önce sizin şiirinizi canı gönülden bir okusun bakalım kişi bir eleştirisini yapsın sonrada kendi şiirini yazsın. Ona amenna. Gelelim şiirinize.
Nazom
Sonbaharı hiç sevememiştim
Senden önce...
Bana bitiklikleri hatırlatır dı..
Dökülen yapraklar, kaybolan çiçekler..
Dağılan bostanlar...
Kuruyan toprak,esen rüzgar
Ordan oraya savrulan bitkiler
Şimdi şiirin buraya kadarki kısmını oku sonra hep korkutmuştu havanın bozuşu olmadı
Hep korkuturdu havanın bozuşu
Bir defa bana bitiklikleri hatırlatırdı dedikten sonra Dökülen yapraklar, kaybolan çiçekler diyorsun dökülen yaprakları kaybolan çiçekleri demen gerekmez mi, Dağılan bostanları
Bence önce bitiklikleri sırala Sonrada, bana bitiklikleri hatırlatırdı de
kuruyan toprak,esen rüzgar
Yağmur yağarken gürleyen gökyüzü demişsin ardından
Yağmurla birlikte patlayan şimşekler diye ekliyorsun
Yani burada patlayan şimşekle gürleyen gökyüzü diyebilme şansın var zaten şiirde bir şeyi en kısa ve en güzel anlatabilme yeteneğidir.
Yağmurla birlikte patlayan şimşekler demişsin
Annem korktuğumu zanneder di..
Oysa korkum annemdi.... …
İstiyordum ki annem
Sonbahar gibi olmasın ,sararmasın.. (gibi olmasın) fazla
Hep yazda, baharda kalsın ,kaybolmasın..
Burada şiirini bir dinlendir bir ara ver bir satır boşluktan sonra kızının doğumu için bir başlangıç yap
Ama bir on altı Eylül de..
Sen geldin....
Benden bir parça ,bir nefes..
Sonbahar anlam değiştirdi..
Yeni bir güç, yeni bir başlangıç..
Ne çok sevdim seni...........
Kaç gece ayakların ellerim de
Sabahı ettim yerde....
Seni koklarken çiçeklerin solmadığını.....
Ellerin avuçlarımda iken çimenlerin yeşerdiğini.....
Saçlarını tararken, mutluluğumun arttığını..
Ağlamaların batmaz ,hoşuma giderdi..
Hastalanınca canım yanar dı..
Nerde hata yaptım der, kendimi suçlardım..
İşte böyle Nazoş....
Bana kendinle birlikte Sonbaharı sevdirdin...
İyiki Sonbaharda girdin hayatıma.....
Bana hoşluklar getirdin.................
Ahmet Canbaba
Bir şiirimle kutluyorum.Saygı ve selamlarımla
Özkan Öcal.........www.siir.ch
Doğum günün kutlu olsun
Doğum günün kutlu olsun
Mutluluk hep seni bulsun
Attığın tam 12 den vursun
Sevdiklerin daim seninle olsun
Doğum günün ışık olsun
Işıklar karanlığı boğsun
Sevinçlerin hüznü kovsun
Doğum günün umut dolsun
İyiki doğdun, iyiki varsın
Bazen yağmur, bazen karsın
Talih kuşu kapına varsın
Mutlluluk seni hep kucaklasın
Doğum günün gül olsun
Gül, güller açsın yüzünde
Rüzgarın sesinde bu şiirde
İnşaallah köprü olur sevincine
Bir kardeş selamı kabul eyle
Belki bir sevinç olur ümidiyle
Ufak bir sevinç olabildiysem gününe
Ne mutlu satırları çizen yabancı Şaire
Özkan Öcal
Bende bu güzel paylaşımınıza kendi şiirimle katılmak istedim...Gönülpınarımdan tam puanımla Sevgiler Saygılar...
Doğum Günün Kutlu Olsun
Yıllar birer, birer çalsa da ömründen....
Gülücükler eksik olmasın,gül yüzünden
Hiç pişmanlık duyma,doğduğun günden
Bu gün senin doğum günün; kutlu olsun! .
Yeni yaş yeni bir umut, dilersen gönülden
Hep sevil,sevgi eksik olmasın yüreğinden
Naçizane iki dörtlük döküldü şair dilimden
Bu gün senin doğum günün; kutlu olsun! .
Güven BİÇER
RABBİM UZUN VE GÜZEL BİR ÖMÜR NASİP ETSİN. ANNE YÜREĞİNİZİ TÜM KALBİMLE KUTLUYORUM. SELAM VE SAYGILARIMLA...
annelik duygusunu iyi bilirim. sevgiyle çarpan yüreğinizin arzusunu kırmak asla istediğim şey olamazdı. sayfanıza geldim, şiirinizi okudum. kızınıza hayırlı ömürler diliyor sizi de en yüce duygularla kutluyorum
Nazo'ya gönlünce uzun ömür diliyorum.
Yavrularımız her şeyimiz, iyi ki varlar.
'Güle Güle Kızım' şiirimi anımsattınız.
Sevgiler yüreğinize.
HAYATA MERHABA DEMENİN HAZI BİR BAŞKA EYLÜL HEP ACILARLA ANILACAK DEYİLYA BÖYLESİNE GÜZEL VE MUTLULUKLARIDA BERABERİNDE GETİRİYOR OZAMAN HOŞ GELDİN MUTLULUK DOĞUM GÜNÜNÜZÜ KUTLUYORUM MUTLULUĞUNUZU PAYLAŞMA NEZAKETİ GÖSTERDİĞİNİZ İÇİN TEŞEKÜR EDERİM MUTLU YILLARA ÜSTAD SAYGILARIMLA
hayat en güzel mutluluklarla,
çocuklara ve özellikle,
kızlarımıza gülsün...
..............................
kızlar okusun, büyüsün,
ve biz kızlarla yeşerelim büyüyelim...
doğum günün kutlu olsun nazo...
sevgi ile...
çiçekçiçeksevgilim...
Bu şiir ile ilgili 66 tane yorum bulunmakta