Nazlican Şiiri - Enver Gokcay

Dün gece görmedim seni Nazlıcan
İnanki gözüme uyku girmedi
Sanki vurgun yemiş gibi yüreğim
Yatmadı sabaha kadar inledi

Gözler sükut etti hayale daldı
Bir noktaya bakıp öylece kaldı
Kaç fasıl ismini andı ağladı
Bunu benden başka kimse bilmedi

Bu nasıl sevdaymış bu nasıl askmış
Bir aşk ki aklımı başımdan almış
Kör düğüm misali sana bağlanmış
Bu gönül kimseyi böyle sevmedi

Kara sevda meğer bu imiş demek
Gönül verdim sevdim istemeyerek
Sen yaktın ya Nazlım od,a ne gerek
İçimdeki yangın hala sönmedi

Dün gecede sensiz geçti nafile
Kendimi avuttum hayalin ile
Gün doğdu ortalık ağardı bile
Enverin gözyaşı hala dinmedi