NAZİF OSMANOĞLU HAYATI
Şairin Hayatı İle İlgili Bir Bilgi Girilmemiş
Eserleri
Kaderimden Önce
Bir akşam sessizliğinde düştün gönlüme,
Sanki yıllardır eksik kalan bir cümle gibi.
Adını bilmeden özlemişim meğer seni,
Kalbim seni tanıyormuş kaderimden önce.
Gözlerin değse yeter bütün kışlarıma,
Bahar olur içimde üşüyen hatıralar.
Bir gülüşün yeter yeniden doğmama,
Suskunluğum bile sana şiir yazar.
Ellerin ellerime değmese de bazen,
Ruhun ruhuma dokunur gecelerin içinde.
Ben seni sevmeyi senden öğrendim,
Kendimi buldum kaybolurken sevginde.
Ne saraylar isterim ne de zenginlikler,
Bir ömür yanımda olman yeter bana.
Çünkü dünyanın en güzel yeri sevgilim,
Başımı yasladığım kalbindir aslında.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!