- Beşinci Ağıt -
Uçurumdan kestirmeden inilmez Nazende… Zirvelerine dolanıp giden engebeli yolların kullanıla kullanıla giderek daha kaygınlaşan patikalarından asla korkmadım …
Nazende! Tutkunun yarattığı geçici ahlâk değil zirvelerini yakın kılacak olan, bilginin tatlı yüzü alışkanlığın kolaylığıyla birleştiği bir cennetin sinene yansımasıdır bu olan biten… Ve şimdi yoran beni o büyük kesinlik o doğru orta…
Çünkü karanlıklar gecelerle gelir. Biz kabullenerek karşılarız geceyle gelen karanlığı… Ya da susmamız gerektiğinde susmayı kabulleniriz, bunun için üzülmeyiz sebebini soruşturmayız ya Nazende, sen de böyle kutsal bir kabullenmişliksin işte…
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta