narşist bir sevdanın ağına düşmeye gör
yandığının resmidir
zaman zaman üzüntüden boğulacak olsan da
karşındakinin masumiyet yüklü sahte bakışlarındaki o "gönül çelen tebessüm" ventolin gibi gelir sana
ve sen
ferahlarsın, rahatlarsın
sonraki boğulmalara kadar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta