Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
İnsan ilk yalan söylediği zaman çok zorlanırmış yüzü kızarırmış.Daha sonra yavaş yavaş alışırmış yalan söylemeye.İş o derece ilerlermiş ki söylediği yalanlara kendisi de inanmaya başlar en sonunda yalan bir hayatı inanarak yaşarmış.En kötüsü de insanın kendine yalan söyleyip kendini kandırması derim naçizane.İnsan ne yaparsa kendine yapar.Güzel dile getirmişsiniz.Saygılar
Çook doğru söylemişsiniz hocam.Kısa ve öz anlatmışsınız.Kutluyorum samimi yüreğinizi..Saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta