Düşünen bir anıt vardı dağların ardında,
Zirvesinde en nankör dağın.
Düşünen bir tunç dikiliyor zirvesinde,
Aurası kor gibi kalmış yüzyıldır yanıyor.
En nankör dağ idi,
Yoktu mecalin, bacakların kansız,
Parmaklarının arasında bir sigara ile,
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta