Namus Şiiri - Kasım Kobakçı

Namus diye halka zincir vuranlar onlardır,
Hakkı ezip zulme tahtı kuranlar onlardır,
Aydınlık sabahı kana karanlar onlardır,
Masumun boynunu ipe saranlar onlardır.
*
Ahlakın bekçisi sahte yüzleri yırtılsın,
Kadını kölesi sanan sözleri yırtılsın,
Karanlığı yayan kara gözleri yırtılsın,
Zorbanın saklanan kirli gizleri yırtılsın.
*
Meydanlar dolacak zincir kırıldığı zaman,
Zalimler susacak halkım dirildiği zaman,
Devrim ateşiyle zulüm vurulduğu zaman,
Hesaplar sorulup defter dürüldüğü zaman.
*
Namus dediğiniz kadın bedeni değildir,
Ahlak dedikleri hapis edeni değildir,
İnsanlık sevgidir nefret ekeni değildir,
Gerçek ahlak canı ezip bükeni değildir.
*
Şimdi ayaklanma vakti kölelik bitecek,
Özgürlük ateşi yanıp ufukta tütecek,
Zulme karşı duran sesler yılmadan ötecek,
Sahte bekçilerin devri mazide yitecek.
*
Biz bu zorbalığı kökten silerek yıkarız,
Aydınlık sabaha doğru coşup da akarız,
Sahte ahlakçının taç ve tahtını yakarız,
Özgürlük dağına şanla bayrağı takarız.