Öğretemediler Bana Gülmeyi
Kör bir sancı misali batarsın gönlümün odalarına
Nefesin sinmiş perdelerime
Dokunmaya kıyamıyorum pencerelerimin pervazlarına
Okyanus Gözlerin
Dem eyle yüreğini yüreğime
Hayat güzel, sev olsa ölümde
Ahtım kaldı bir tek gözlerine
Göz narında yüreğimi pişirdin
Ol Dedim
Benim geleceğim ol, bir ucunda ben, diğer ucunda sen.
Benim hikâyem ol, kalemim sen, kâğıdın ben.
Bir gül de olabilirdik. Dikenim sen, gülün ben.
Ol Dermanım
Gönlünü aç, anlat derdini
Esirgeme benden sevgini
Teslim et, edebilirsen kalbini
Yeter ki yalnızlığa hüküm giymeyelim
Sevdiceğim ne düşünüyorsun bu hususta?
Çok çalışırsam olur muyum büyük usta?
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Hande Ortay
Oluruna Bıraktım Seni
Hayatı akışına bırakmalı bazen
Hiçbir şey yormamalı sizi
Zamanı gelince kaybolup gidebilmeli
Ölüyorum Aheste Aheste
Sensin Serv-i simin
Lif lif içime karıştın
Beni benden aldın
Ölüyorum aheste aheste
Ömür Dediğin
Bulamadım candan bir yar
Dolaştım diyar diyar
Belki benden uzakta, ya da firar
Ömür dediğin kelebek kadar
Özeldir Yerin
Sabah uyandığımda
Resmine baktığımda
Karadeniz’i yazdığımda
Aklımdan çıkmaz gözlerin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!