Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

Ceza
En kolay yerde belde kemer
Tehdit
Her yerde bıçak torna vida sen bu işe şiş
Katliam
Kurdun ağzında diş toplumun vicdanında mafya silah kaçakçılığında, bitmedi

Çiçeğini
Yer olayları durdu, oluştu
Yeryüzünde taşlarda durdu
Evren dünya oluştu
Ne bitecek ilkin ot bitecek
Bir mevsim özümsediğiyle

Çiçek açmış
Hangi aklın suratı bakar
Kime neye açar
Böcekler sulanır

Ham ham yenecek

Çiçekler açar,
Kökü kurumasın yıllarca yaşar.
Seviştiği mevsim dışarı çıkarlar,
Biz evlere girerken.

Soldu deriz,

çiçekli yapraklı perdeleri tülleri seviyorum
bir gümleğim vardı
güllü koncalı pastel rengi
baharları sulu boya yazları yağlı boya sonbaharın pastel
kışın siyah beyaz
bir ormanın içinde bir ağacın altındayım

Seven kendini sevdiğinin yerine
Sever kendini
Sarıldıkça dokundukça öptükçe
Onun yerine

İki kadın sarılmışlar

Çık Ola Oltaya
Av avcı sen şurada dur
İnsan kendini avlar ilk önce
Bir oltaya bir iş takar
Bir işçi emeğini avlar
Oltayı atan emeğini takan işçi

Çikolata

Çikolatayı yedim
Dün gece
Ama bir şey olmadı
Ne bir süpriz

Çıktın mı? Sinemadan. Yoksa kaldın mı? Filmin etkisinden. Bazen günlerce sürer bu durum. Bir roman, hikâye şiirde olabilir. Yazıdan çıktın mı? Yoksa çıktı mı kaldın. Bir filmin çıktı seyircisi bir kitabın okuru çıktısı. Çıktı.

Çık! Dışarı. Çıktı. Bazen bir insanın çıktısı olur. Başını ağrıtırız da. Ağrı Dağını başına yıkarız da.

Neyin çıktısı güzel. Bitkinin bir çıktısı çiçekler güzeldir. Her canlının yavrusu güzeldir. O zaman bir çiçek tarlası yapalım. Güzel bir yatak yapıp çıktımızı kucağımıza alalım. Terbiyesizleşme. Tamam.

Bize özgüdür
Insanın insanı kendi türünü yemesidir
Öldurmesidir
Kendi türünü öldürdüğünü başka bilen var mı
Insandan başka
Insan bir başka insanın hayatını yer mi