Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

Tuz ve ekmek,
Dünya yarım dönmüştü
Güneş yarım görünmüştü
Heybenin dibinde ekmek kırıntıları
Ve çıkında kalan bir parça tuz
Mutluluk hazinesi çocukluğum

Yerden biten yere konan.
Ot ve biti.
Oldubitti.

Bitti ve solmadı.
Saman kurumadı.

Üç Aylar

Recep,
Bayramlık alınan pantolonun
Ceplerinde elleri.
Onca korktuğu zamanlardan

Üç çağ var.
İdeal, normal ve anormal.
Sanat açıklar.
İlk çağda aç normal çağda normal anormal çağda anormal tok.
Sanat bozmada siyaset çok kötü bozar.
İdeal umutlandırır normal barındırır anormal batırır.

Üç Kişi

Üç kişi sudur
Biri farklıdır
Eğimine akar
Akarsu

Elektrik sayacını değiştirdiler
Daha küçük bir sayaç
Dinozorlardan insana misali
Dev makinalardan robota

İğne iplik

Bu üç şeyler,
Doğacak olanlarla ölmüş olanlar
Bak söylemedi deme.

İn ininde ölenler cin cininde doğacak olanlar.
Cici cinlerle öcü ölenler.

Şiirlerimde Öyle

Önce asitler yağdı
Kavruldu toprak
Dereler tepeler
Bayırlar yokuşlar

Uçurum Aşkı
Bir uçurumum ben
Çevremde kadınlar,
Benden aşağı bakar
Uçurumları vardır,
Zaten, koca bir tane

Uçurum uçurumdan uçurtmalar uçurur.
Dağ keçileri dağ uçurumlar da uçarlar.
Kuşlar uçurumlara tutunur, uç konarlar.
Ve insanlar mektup yazar filmler oynatırlar.

Dünyanın ucu kalemse bucağı kâğıttır.