Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

Çık Ola Oltaya
Av avcı sen şurada dur
İnsan kendini avlar ilk önce
Bir oltaya bir iş takar
Bir işçi emeğini avlar
Oltayı atan emeğini takan işçi

Çikolata

Çikolatayı yedim
Dün gece
Ama bir şey olmadı
Ne bir süpriz

Çıktın mı? Sinemadan. Yoksa kaldın mı? Filmin etkisinden. Bazen günlerce sürer bu durum. Bir roman, hikâye şiirde olabilir. Yazıdan çıktın mı? Yoksa çıktı mı kaldın. Bir filmin çıktı seyircisi bir kitabın okuru çıktısı. Çıktı.

Çık! Dışarı. Çıktı. Bazen bir insanın çıktısı olur. Başını ağrıtırız da. Ağrı Dağını başına yıkarız da.

Neyin çıktısı güzel. Bitkinin bir çıktısı çiçekler güzeldir. Her canlının yavrusu güzeldir. O zaman bir çiçek tarlası yapalım. Güzel bir yatak yapıp çıktımızı kucağımıza alalım. Terbiyesizleşme. Tamam.

Bize özgüdür
Insanın insanı kendi türünü yemesidir
Öldurmesidir
Kendi türünü öldürdüğünü başka bilen var mı
Insandan başka
Insan bir başka insanın hayatını yer mi

Bugün cin gibiyim.
Var mıyım yok muyum bilemiyorum.
Araf’tayım.

Ben kimim?
Adım ne sanım ne ve anım ne.

Kızlar şiir gibidir

Çirkin bir kız çirkin bir şiir gibidir

Toprağı ekmek, yemek varken
Altın aramak ve ekmeyi ekenden satın almak
Ekene güç vermek arkasında durmak,
Önüne çıkmak,
Sanayi devrimi yaratmak
Parayı basmak ve malı almak

Çizgili defter,
Sahrada çizgili eşekler.
Gölgede benekli taylar
Ormanlarda tüylü renkli hayvanlar.
Hayat çizgisiz bir defter.
İlk alın yazılı insan,

Çoban
Sesin yüreği eller
Dağın taşın yüreği, çoban taşır
Sürüsünün hırsı sürüsüne bakar
Akıncıdır çobanlar aynalar dingin su iken
Kurt kuş ne ki neslini kollar

Çocuğum
Kendi çocukluğum
Herkes sahip olamaz, çocuğum
Ne anamın ne babamın kendimin çocuğu oldum
Diğer çocuklara bakıyorum çocukluğu ebe beyinlerinin kucağında
Yalnız kalıyorum çocukluğum düşüyor kucağımdan