Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

“Dönülmez ufkun akşamından” kaçtım.
Kaç para bu? Dur kaçma ticaret bu.
Ufuk ve fay hattı çok yakın sırat.
Ölüm gibi eşyaya sahip olmak.

Ölümüne yükselen firavunlar.

Kedisiyle yaşıyor
Çokça özgür, hakkı var
Kedisi kendisi
Aslan değil.

Ağaç kakanla yaşıyor

Bilir misin dua niçindir
Nimet içindir

Ektim daneyi toprağa
Ben mi ettim
Büyüdü biçtim ayırdım daneyi

Dudak

Rüzgâr esiyor
Kapılar bacalar vuruyor bir birine
Bir adamda konuşuyor
Dudakları bir birine vuruyor

Düğme

Doğarken bir ilik ayrıldık annemizden
Bir düğme kaldı göbeğimizde
Bir çift sevgili soyunur
Göbeklerimiz değer bir birimize

Düğün
Kucakta bir bebek
Baykuş bakışlı her şeyi biliyor gibi
İnsanların arasında canlı kanlı rüzgâr
Çocuklar her şeyi unutuyor
Genç kızlar genç delikanlılarla hem bakışıyor hem kaçışıyor

Dünya işi birliktelik işi
Ben evrenimden kopamıyorum hala oluşum derdindeyim
Yani bir dünya işi için ölemiyorum
Hep yeniden doğmanın peşindeyim
Doğamıyorum doğuruyorum şiirlerimle
Karakter hallerimi sunuyorum

Dünya

Sokaklarda bir köpek bile birşey
Varlık
Bir şey olamayan bir adam
Çok şey düşünüyor

Dün Ya
Uzaydan geldik uzaya gidiyoruz
Can süzer toprak eler
Uzaya çıkıp dolaşmak zor
Gövdeler arasından kalkıp atom içi dolaşmak
Büyüksün yaklaşma büyür büyüklüğünü çeker

Bende sevdim.
O birisiyle dünyalar sevindim.
O birisini sevmeden önce sevmelerim geçiciymiş.
Sevmeyi bilmiş sevmiştim.
Sevmemeyi öğrenmiş ve sevmemiştim.
O birisini sevmek aşkla.