Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

Direniyorum

Bak elimi ayağımı çektim
Ağaçlardan hayvanlardan
Bir orman çekildi
Bir bir hayvan türleri yok oldu

“Gerçekten, karanlık günlerde yaşıyorum”
Diyor şair
Ben hayır diyorum
Şairle konuşmak istiyorum
Zamanı bir okumak
Zamansız bir yaşamak

Doğa

Doğa gelmiş
Bir tilki insan doğasında
Kümeslerin etrafında dolanıyor
Doğa acıkmış!

Doğa ağlar
Nasıl ağlar
Akıl ağlar

Türlü türlü canlı türer
Doğa akıl ağlar

Doğa, Doğal Yalıtım

İnsan insanla karşılaşmaz hiçbir zaman
Örnek değim,
Köprüde karşılaşan iki inatçı keçi
Karşılaşılan an cinsiyetine ayrılır

doğa geldi
doğdu yine bir canlıdan canlı
doğa bu ilkin yağmur yağar
ilkin bebekler ağlar
nasıl susar
yoldan geldi susamış

Oy. Ne koyacağız ki neye göre oyayım.
Oyun, can oynar, canlılar canıyla hep oynar.
İnsanlar da hep oyun kurar. Canına tuzak.
Ateş toprağı kabartır su gözünü oyar.

Ateşle oynayan kızlar yağmurla dans eder.

Şimdiki kadınların hiçbiri güzel değil
Hepsi güzel
Sanki aynı fabrikadan çıkmışlar
Aynı kuaförden, aynı moda giyindirmiş
Doğanın adaleti de bir modanın adaleti de bir
Doğallar arasında bir bakımlı

İki göz oda bir ağız salon
Bir kulak mutfak bir kulak banyo
Bir burun baca
Başımı sokacağım bir evim olsun

İş, doğan bir bebek gibi hafif

Yaylada çoban,
Tarlada çiftçi,
Çayda değirmen,
Köyde köylüdür.

Koyunlar otlar