Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

Adam ol!
İyi ben yolculuğa çıkıyorum.
Adam olacak bir adamın oğlu olarak.
Olmak için oğul olmak lazım.

Kadın ol!

Olmam Ne Olacağım
Adam adamlığından beter
Arkadaşlığı çekilecek adam değil
Hep söyler durur kadınlar şeytan, kadınlar şeytan
Şeytandan da uzak durmaz
Zebani

Aklıma tek, olan şeylerin yokluğu geliyor
Maddenin yokluğu anti madde
Benim yokluğum sen
Senin yokluğun ben
İkimizin yokluğu çocuğumuz
Bizim yokluğumuz sizin varlığınız

Ölüm

Ölümün yokluğu var mı?
Doğup ölen tüm canlılar mı?
Bir eşya eskir
Bir çivi paslanır

Nere gidiyorum
Böyle geçmiş gelecek
Bir ben
Bir bilinçten mi?
Bir bilince

Ölüm Tarihim

Bir kedi yüzüyor
Çimenlerin üzerinde geziyor
Şimdiden ölüm tarihimi yazabilir miyim?
Diye düşünüyorum, çünkü önüm boş

Dikilmişler!
Yerde yatan bir adamın başında.
Yer gök dik, bir adamın yatayında.
Barış zamanı bir yatay çizgi.

Ölmüşler!

Ölümüne
Kendime olan çabamda
Ölüme çalışıyorum ölümüne
Zamanla kendi mi öldürürüm
Bak doğa ölüyor
Ben niye ölmeyeyim

Ölümüne sevmek; ölümüne sevinmek.
Yer çeker ölüm can çeker.
Can şeker.
Yer tuz kusar.

Sevdiğim öldü mü sevdiğimi gömdüm mü beni kim gömecek.

Adam dikilmiş bir kaşa bakışları ayakta duruyor.
Bir ağaca bakıyor rüzgârla raks eden,
Bir dansçı oluyor kafasının içinde hülyasına kapılmış.
Kendisini bir kadına teslim ediyor kendisine o kadını teslim alıyor.
Yer gök bir beyazlık içinde kayboluyor.