şöyle uzanıp yüzümü duvara dönerek
düşler içinde düşüncesizce
pervanenin gölgesini izliyorum
üşümüş
ışığa giderken
ben hala üşürken
tam seninle karşılacaktık ki
ikimizin son kez bindiği
bir otobüs geçti aniden aramızdan
yolcu ikimizdik
sıçratarak ayağıma boşunalığı
ve sonra karşı kaldırımda gittikçe
sandığımız kadar değildi belki
sandığımız
sandığımızdan çıkanlar kadardı
sandığımız
sanki sihirliydi sandığımız
sakladığımızdan kendimizden
konuşmayı severim
ordan burdan ve
özelllikle şurdan
şurası bana sana ait değildir
sende seversin
belki bize ait olur
okunmayacak şiirler sokağında
yoksunluğundan
coşku dolu gölgeler var yalnızca
takılıp kalmışlar duvarlarda
birde ben oturmuşum eşikte
nehri
denizden uzak tutamazsın
yani diyemezsinki sevme
yani içerken rakı
bir dalga çarpar aklına
denizden işte
biliyorum
aramızda ki zaman soğuk
ceketimi vereyim sen ısın
ben hasta olayım
sen bak ben ısınayım
yeter
Ardına taş attığım bir dalgada
Kum kadarım
Gidip geliyorum
Ayak izlerin kalmış bende
Sonra siliniyor
Aklım başımdan
bazen mutlu olacak bir şey diyorum üzünç oluyor
bazen kötü olacak bir şey diyorum sevinç oluyor
ben de gülüyorum yaşam bu diyorum gülünç oluyor
ve yaşam bazenlerde gidip geliyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!