Tayfunlara aldırmadan savurarak gittin.
Bundan böyle düşen her damla sana beddualı.
Her köşe başında seni bekler gölgeler,
Her gelişinde yarasalar eşlik eder.
Pişmanlığım senin varlığına alışmışlığımdan.
Nasıl bir varlıktır bu insan oğlu?
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Şiirinizi
beğeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta