Bir şair dostum vardı, adı Nafi,
Her müşkülatı ederdi telafi,
Ekmeğinin tuzu yok, benim gibi,
Neslinin son örneği desek, kafi…
“Bey” ilan etmişti, o’nu Kızıklar,
Dershane, tıp merkezinde tuzaklar,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta