Naçar Şiiri - Aydın Ahmet

Beni santim santim bitirmiş şehir
O buruk suyundan içer olmuşum
Tek senin sevgindi bana panzehir
Amansız ağıya duçar olmuşum

Bir mızrak acısı, bir dikenli tel
Gönlüm terk edilmiş eski bir otel
Titretir bendimi aheste bir yel
Kaderin elinde naçar olmuşum

Nereye el atsam hep sonu hüsran
Meğer ne ağırmış sevene hicran
Koptu yüreğimin telleri bir an
Hasatlık pamuğum uçar olmuşum

Dostlarım zamanla gözümden düştü
Kimi sırt çevirdi, kimisi küstü
Kargalar üstüme bir bir üşüştü
Öyle ki gölgemden kaçar olmuşum

Dar geliyor oldu gönlümün kabı
Ruhum yüz yaşında, yüreğim sabi
Diri diri ölen Nesimi gibi
Dünyalık ne varsa geçer olmuşum

Öyle çok alışmış yüreğim gama
Gönlüm param parça sevgiler yama
Razı oldum gayrı ipte idama
Bir başka âleme uçar olmuşum

Ne dosttan hayır var ne yardan vefa
Her seferde tövbe ettim bin defa
Ozan Ahmet sana yok tek aynısefa
Dikenler içinde açar olmuşum