Sibirya soğuğu, kutup ayazı üşütmüyor beni.
Sensizliktir buzullara çeviren içimi.
Güneyden patlayan fırtınalar,
Sıcak yağmurlar getirir.
Sırtına çelik saplanmış beden bilir.
Yarası ölümcül ve derindir.
Bir fotoğraf düşer gözlerinden.
Süzülüp mavi göklerden yere doğru
Omuzuma bir beyaz güvercin kondu
Aldım elime, usul usul okşadım
Sevdim, gençliğimi yeniden yaşadım
Devamını Oku
Omuzuma bir beyaz güvercin kondu
Aldım elime, usul usul okşadım
Sevdim, gençliğimi yeniden yaşadım




Bu sonu gelmez derinliğin, bu denli güzel betimlenmiş imgelerin insanın ruhunda iz bırakmaması olası deği hey koca şair.. Seni tanımak, seni görmek, seni bilmek ne güzel.. ne güzel anlaşılabilir dizelerini bir solukta okuyup canlanıvermek sevgini tohumlarının yeşerdiği sıcak iklimlerde.. Ne mutlu bana gerçek bir şair tanımışım ( 10 verdim)
Başlarılar..başarılar... başarılar..
Renkler ve Yaşam.
Dinmez Bey,
Mutluluk,gerçekten bir hayâl ürünü hattâ bence bir yorum...Mutluluğu veren nesneyi doğru yorumlayabilmişsek ve o nesne her an fiziğini, kimyasını değiştiren bir yapıda deüilse,ne mutlu
onu yakalayana....ama,bu iki koşuldan birinde
bir hata varsa,oturur,şiir yazarız,o da dert değil...
Saygılarımla,
Ünal Beşkese
Hele tartışılmaz hali ile bir karşımıza çıkarsa o zaman düşünürüz ne olduğunu mutluluğun ....
Güzel çalışmanızı kutluyorum sayın Dinmez Er ...Mutluluğun kesin tanımını yapacağınız şiirler olsun önünüzde yazılacak ...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta