Bir oyun değil midir hayat?
İçinde oynadığımız kendi kurallarımızla yaşadığımız.
Neyi en kısa tutuyorsak hayatta hep o çeker bizleri...
Mutluluk oyunu oynuyoruz her birimiz
O kaçıyor biz ardında hep onu arıyoruz.
Tıpkı saklambaç gibi; sobeledik mi mutluluk oyunu başlıyor işte!
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta