Ah bu bitmeyen arayışlarımız, dinmeyen kalp ağrılarımız..
Sonunda kendi başına da mutlu olmayı öğreniyor insan.
"Sen mutlu ol, mutluluğuna katılmak isteyen olursa kendiliğinden gelir" diyor yüreğim.
Sonra anlıyorum ki Nazım'ın bahsettiği umut edebilme kabiliyeti hala benimle. İçim ısınıyor birden.
O sıcaklığa armağan ettiğim, bir kadeh şarabın verdiği hafiflikle yeniden kucaklıyorum hayatı ve "iyi ki" lerim için bir kadeh daha dolduruyorum.
Ağlasam sesimi duyar mısınız,
Mısralarımda;
Dokunabilir misiniz,
Göz yaşlarıma, ellerinizle?
Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,
Devamını Oku
Mısralarımda;
Dokunabilir misiniz,
Göz yaşlarıma, ellerinizle?
Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta