Kasım 1950 Yalacık. Dörtdivan-BOLU. Ayvalı-ANKARA
Burası, terk edilmiş bir liman.
Bilmem neresinde Dünya’nın.
Ne gelen var, ne giden,
Ne de bir haber, beklenenden.
Kâh, rüzgâr sallıyor tahtaları,
Vuruyor kudurmuş gibi, suya.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta