Dünyaya bir ara, öylesine dalmışım,
Mut ve huzur üzerine tefekkürde kalmışım.
İrkilince uyandım,
Soğuk terler de yandım.
Bir ara gönlüm, huzur diye bağırdı,
Çıktığınca avazı.
İşte onda döküldü, dudağımdan bu yazı.
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta